پلی سولفون ها

پلی سولفون یکی دیگر از پلاستیک های مهندسی است که در سال ۱۹۶۵ توسط کمپانی یونیون کارباید معرفی گردید. این پلاستیک یکی از اعضای خانواده پلی اترهای حلقوی است، کاملاً آمورف بوده (که بیان کننده شفافیت آن است) و دمای انتقال شیشه ای بالایی ، ۱۹۰ درجه سانتیگراد دارد. علت سفتی و سختی آن وارد شدن گروه سولفون به زنجیر اصلی می باشد. از طرف دیگر وجود پیوندهای انعطاف پذیراتری در زنجیر اصلی به مقاومت ضربه ای آن کمک کرده و یک پلیمر با چقرمگی خوب را به وجود می آورد. هم چنین گروه های دی آریل سولفون در زنجیر پلیمری مقاومت ذاتی پلاستیک در برابر اکسید کننده ها را در دماهای بالا تقویت می کند. در مقایسه با سایر پلاستیک ها از لحاظ مقاومت حرارتی ، این کیفیت به پلی سولفون درطی زمان های طولانی مزیت مهمی می بخشد. پلی سولفون به روش تجارتی از واکنش های جای گزینی بین نمک سدیم بیس فنل A و ۴ و ۴ – دی کلرودی فنیل سولفون به دست می آید. همان طور که مطرح شده پلی سولفون تمامی خواص مهم لازم را به عنوان یک پلاستیک مهندسی دارا است.
این پلیمر حتی در دماهای بالا خزش کمی دارد و استحکام ، سفتی و مقاومت ضربه ای خوبی دارد. این پلیمر ذاتاً در برابر اکسید کننده ها مقاوم است. دمای انتقال شیشه ای خیلی بالایی دارد و در برابر آب مقاومت هیدرولیزی بالایی دارد. خواص فوق کارآیی استثنایی آن را در دماهای بالا (تا ۱۵۰ درجه سلسیوس) هم در معرض هوا و هم در معرض آب بیان می کند. پلی سولفون نیز مانند پلاستیک های PPO می تواند بدون تخریب مکرراً در برابر بخار اتوکلاو قرار گیرد. به علاوه پلی سولفون در برابر حمله محلول های مائی اسیدهای قوی ، بازها ، نمک ها و شوینده ها مقاوم است. پلی سولفون در برابر روغن نیز در دماهای بالا مقاوم است. چون آمورف است به صورت شفاف قابل تولید بوده و به راحتی رنگی می گردد. کیفیت آمورف آن همچنین باعث می شود که این پلیمر پس از قالب گیری و به هنگام سرد شدن انقباض خیلی کمی داشته باشد. به خاطر مقاوم بودن پلی سولفون در برابر تجزیه حرارتی ضایعات آن بدون هیچ گونه افت کیفیت بارها می تواند بازیابی گردد و این موضوع یک مزیت اقتصادی به شمار می آید. هر چند که پلی سولفون می سوزد به عنوان خود خاموش کن معرفی می گردد. خواص الکتریکی خوبی دارد. در مجموع پلی سولفون به عنوان یک گرمانرم فرآیند می شود ولی بخاطر دارابودن مزیت پایداری حرارتی به عنوان گرماسخت نیز مورد مصرف قرار می گیرد.
یکی از معایب مهم کاربرد پلی سولفون قیمت آن است. در مقایسه با سایر پلاستیک های مهندسی خیلی گرانتر است ولی به خاطر داشتن خواص ویژه گرانی قیمت آن جبران می شود. این پلاستیک هم چنین به دمای فرآیندی و قالب گیری خیلی بالایی نیاز دارد (۳۱۵ و ۳۹۳ درجه سلسیوس). در قالب گیری تزریقی قالب ابتدا باید تا حد ۱۴۹-۹۳ درجه سلسیوس پیش گرم شود. دماهای زیاد ممکن است مشکلات خاصی را پیش بیاورد. به علاوه رزین قالب گیری پلی سولفون باید قبل از استفاده خشک گردد. بلاخره پلی سولفون در برابر جمله کتون ها ، آروماتیک ها یا حلال های هالوژن دار مقاومت ضعیفی دارد.
پلی سولفون به خاطر مقاومت فوق العاده حرارتی ، اکسایشی و هیدرولیز ، در قطعات مقاوم حرارتی سفینه ها ، میکرو ویو آشپزخانه ای ، قهوه درست کن ، ظرفشویی و قطعات مقاوم لوله های آب گرم ، ابزارآلات پزشکی قابل استرلیز و قطعات اتومبیل برای سرویس دهی در زیرخود به کار می رود. مقاومت شیمیایی این پلاستیک امکان کاربرد آن را در ساخت قطعات دستگاه فراروش مواد غذایی ، لوله ها و پمپ های شیمیایی و شیرها و غیره را فراهم می کند. خواص الکتریکی این پلاستیک کاربرد آن را در صفحه مدارهای الکترونیکی ، کویل ها ، عایق کاری سیم ، سویچ ها ، فیوزها ، قطعات تلویزیون و ابزار اندازه گیری طولی توجیه می کند.
دو پلاستیک سولفونی دیگر به طور تجارتی وجود دارد که در مقیاس نسبتاً کم تولید می شوند. این دو پلیمر خواصی شبیه پلی سولفون دارند که بررسی گردید ولی میزان کارآیی ان ها در دماهای بالا مقاومت در برابر تنش های کراکینگ محیطی ، مقاومت استحکام ضربه ای، خواص الکتریکی و غیره آن ها با پلی سولفون متفاوت است.